My words about me...
Na 5 jaar in een ziekenhuis gewerkt te hebben als radiologisch laborante ben ik geschiedenis, Europese studies en amerikanistiek gaan studeren aan de UvA in Amsterdam. Na mijn afstuderen ben ik als freelancer aan de slag gegaan en al gauw werd ik bij projecten in de gezondheidszorg betrokken. Deze projecten varieerden van voorlichting over gezondheidszorg aan allochtone vrouwen, voorlichting omtrent huidkanker, tot het opzetten van de eerste website over Viagra. Ik ontdekte dat mijn affiniteit steeds meer bij de inhoud van de projecten kwam te liggen in plaats van bij de uitvoering. Zo veranderde mijn functie van projectmanager naar redacteur/auteur. Tegenwoordig ben ik beleidsmedewerker zorg in de Tweede Kamer maar schrijven blijft mijn passie en mijn favoriete thema's zijn gezondheidszorg en geschiedenis.
My words on the web...
Op blog.nl schrijf ik over borstkanker, een van de dodelijkste ziektes onder vrouwen. Als redacteur krijg ik veel informatie binnen van congressen over (borst)kanker, over nieuwe medische studies en ontwikkelingen op het gebied van bijvoorbeeld screening (bevolkingsonderzoek) naar borstkanker. Dit nieuws probeer ik op heldere wijze samen te vatten in een weblog op borstkanker.blog.nl. Deze nieuwsberichten zijn in mijn eigen woorden opgesteld en weerspiegelen mijn persoonlijke visie.
My words in my book...
De thema's gezondheid en geschiedenis heb ik samengebracht in een boekje: Borstkanker: Een lijdensweg door de eeuwen heen. De psychische lijdensweg van vrouwen met borstkanker is bijzonder groot. Het boekje brengt deze lijdensweg in kaart. Van de gruwelijke operaties in het verleden tot het even gruwelijk lijden van Sylvia Millecam in onze huidige tijd. Van de stille lijdensweg van Katharine Coman tot het besluit van Christina Applegate om haar beide borsten preventief te laten amputeren uit angst voor borstkanker. Het boekje ligt ter inzage op de manifestatie: Kanker in Beeld van 11 september tot 1 oktober in de Grote Kerk in Den Haag.
Quote:
"Het verhaal van Abigail ‘Nabby’ Adams, dochter van John Adams, ex-president van de Verenigde Staten, illustreert de verschrikkingen van een borstamputatie begin 1800. Toen ze in 1809 de knobbel in haar linkerborst ontdekte reageerde Nabby zoals zoveel vrouwen toen en ook nu nog, door het te negeren. Echter intelligent als ze was, moet tegelijk de angst haar om het hart geslagen zijn. In 1811 onderkende ze haar ziekte en richtte ze zich tot diverse artsen in Boston, die haar in eerste instantie geruststelden en haar verzekerden dat ze in een uitstekende lichamelijke conditie verkeerde. Haar moeder vond echter dat de misvormde borst er alarmerend uitzag. Nabby schreef een brief aan dr. Benjamin Rush waarin ze aangaf dat de knobbel groeide, maar wel los zat en beweegbaar was. Dit was voor Rush de aanleiding om amputatie te adviseren en de familie hierop voor te bereiden. De dag voor de operatie kwam de chirurg John Warren langs om de procedure uit te leggen. Zijn omschrijving was zo afschrikwekkend dat zowel Nabby als haar familie de hele operatie heroverwogen. Niets doen was echter minstens even erg, opereren leek de enige juiste keuze. De operatie vond plaats in de slaapkamer van haar huis op 8 oktober 1811. Zowel Nabby als de dokters waren formeel gekleed en Nabby moest plaatsnemen op een stoel en ontblootte alleen haar ene borst. De instrumenten van de chirurg, een puntige vork, een scherp mes en een doos doeken en kompressen, lagen op een tafel onder handbereik. Nabby werd vastgebonden met een riem om haar middel, haar benen en enkels."
